Vroeger

Mijn hoofd zit nog wel es “vol” met vroeger. Niet het vroeger van een paar jaar geleden, nee: het echte vroeger.
Toen ik nog klein was, het leven geen verantwoordelijkheden kende, geen zorgen, geen problemen, geen energievretende relatie’s enz enz.

Wel lange zomers, koude winters, dwars door grote plassen op straat lopen, slippers die van hout waren en die zo lekker klepperden. Samen met Mrs. Spongebob tussen de middag van school naar huis lopen (en dat was toch zeker wel 100m)
Toch was t altijd leuk dat stukje, er kon vanalles gebeuren. We konden ruzieën of juist de slappe lach hebben, bijna-ongelukken (Mrs. Spongebob die een hap van een appel wilde nemen terwijl er een dikke wesp op zat, ik die de appel uit haar hand sloeg. Eigenlijk heb ik haar leven gewoon gered) en echte ongelukken (Mrs. Spongebob en ik die de slappe lach hadden en op 1 of andere manier over elkaars benen vielen. “Bonk” ging Mrs. Spongebob. Plat op haar bakkes. Weg voortand)

Op school was het ook nog leuk, was er nog tijd om carnaval te vieren, mochten er nog huisdieren in de klas. Op dierendag ging de kat of hond, het konijn of de cavia mee.
Waren “meneren” nog gewoon “meesters”. Trok de meester nog gewoon het borstzakje van iemand’s shirt af toen hij hem weer “terug in de rij” wilde zetten en werd hij niet gelijk neergelat door een agressieve ouder. (het gezicht van de meester met het borstzakje in zijn hand staat me nog steeds in mijn geheugen gegrift)

Kon ik gewoon bij mijn vriendin (die naast me woonde) binnenlopen, op elk moment van de dag. Of ze nou zaten te eten of niet, ik heb nog nooit te horen gekregen “we zitten nu even te eten”…
(Tegenwoordig is dat allemaal heel anders… maar dat zal te maken hebben met het feit dat dat voor veel gezinnen het enige moment is dat iedereen even tijd voor elkaar heeft…)
Op zondagmorgen viel ik er ook regelmatig binnen. Zij woonde nl in een “uitslaapgezin”. Totaal anders dan bij mij thuis, mijn vader was (en is nog steeds trouwens) er zo 1 van “‘s-morgens een vent, ‘s-avonds een vent”. Dus, als ik zaterdagavond om (en ja broekies: dat was toen laat!) 1 uur thuis was gekomen dan stond mijn pa gewoon om 8 uur met de stofzuiger in mijn kamer…. Geloof me: dan valt er weinig meer uit te slapen.

Anyway, als het dus een beetje redelijke tijd was (ik vond het een redelijke tijd in ieder geval… Mrs. S. was dat niet altijd met me eens) ging ik dus naar nr. 38. Met een beetje mazzel was Mrs. Spongebob al wakker.
Was ze nog niet wakker was dan kroop ik meestal op de bank.
Ik zie ze nog staan, twee grote leren banken met als hoektafeltje iets van een kist (Ja toch Mrs Spongebob?!) waar altijd de gewone en de stripmap op lag. Dan ging ik lekker op mijn gemak lezen, als ik dorst had mocht ik zelf wat te drinken pakken, ik kwam de tijd wel door…
Wanneer Mrs. S. dan uiteindelijk beneden kwam ging de buurman (zoals ik haar pa altijd noemde) meestal eieren bakken… 2 gebakken eieren, “pikkeltjesworst” eronder en zilveruitjes erbij. “Jij ook Madd?” “Euhmm.. Ja, lekker!
Voor mijn gevoel kon en mocht daar “alles”. Mrs. Spongebob heeft bijvoorbeeld een tijdje de manie gehad haar haar te kleuren met ecoline. Het had de meest vreemde kleuren, groen, blauw en weet ik het wat nog meer (de donkere kleuren werkten het best, dat weet ik nog wel) en waar mijn moeder een toeval had gekregen als ik met blauw haar had gelopen zei de Buuf alleen maar: “Jij loopt voor lul, ik niet” en daar was de kous mee af!
Ik geloof niet dat ik het ze ooit verteld heb maar wat heb ik me toch altijd vreselijk thuisgevoeld daar!

Nou goed, ik zal maar es stoppen. Het gaat veel te veel tekst worden op deze manier. Aangezien Mrs. S. en ik inmiddels elkaar al op een jaar na 30 jaar kennen (Argh! ;-)) kan ik hele web-logs volschrijven over alles wat we wel en niet gedaan hebben)

Om de boel een beetje op te fleuren nog 2 foto’s uit de oude doos (Mrs S. en “Evil” na een avondje experimenteren met make-up)

Aan Mrs. S.: Ik neem niet aan dat iemand je herkent op deze foto’s dus “durfde” ik de foto’s wel te plaatsen, mocht je er problemen mee hebben dan haal ik ze gelijk weer weg)

16 Thoughts on “Vroeger

  1. mrs.Spongebob on dinsdag, maart 9th, 2004 at | 23:43 said:

    Knappe kop die mij hieruit kan herkennen :-)).
    Vanwaar die melancholieke herinnering???????
    Wel leuk!!

    tot tranen ontroerd

  2. Zelfs ik zag het!

  3. Leuk stukje. Ook ik had een vriend die ik al sinds de 1e klas middelbare school kende. We deden heel veel samen en dat ging nog tientallen jaren voort. Totdat wij zakelijks iets met elkaar te maken kregen, hetgeen uiteindelijk eindigde in een grote misser waarbij nogal wat geld betrokken was. Het verloren geld kan mij niet echt schelen. Dat was een afgewogen risico. Maar in dat jaar vol problemen heb ik wel pas écht zijn ware aard leren kennen en helaas was dat niet erg positief. Sindsdien heb ik hem nooit meer gezien en heb ik er ook geen behoefte meer aan. Het kan soms raar lopen.
    Moraal van dit verhaal: wees zuinig op zo’n hartsvriendin

  4. Geweldig verhaal

    Door die oorbellen op de foto moet ik denken aan de partijen plastic oorbellen (met plastic stekertjes) die ik kocht…. Op een kaartje…5 paar tegelijk, had je in elk geval alle kleuren. Hoewel alles uit de 80’s zo’n beetje terug is heb ik die oorbellen nog nergens gezien….
    Nee ik hoef ze niet te hebben… de stekertjes waren soms net te dik voor de gaatjes in je oren, maar je was stoer en droeg ze gewoon om aan het eind van de dag met tranen in je ogen je oorbellen uit je ontstoken oren te vissen

  5. Ach ja, vroeger…. op autoloze zondag, want oliecrisis, lekker rolschaatsen midden op die pas geasfalteerde weg….. met je oma naar de kerk in die zelfgemaakte jurk die net níet paste…. televisie kijken bij de buren omdat wij er geen hadden en ik sowieso niet geacht werd te kijken… heerlijk!

    Mooi stukje weer.

  6. @Mrs. Spongebob: We kunnen je wel weer een keer zo opmaken en aankleden… even een vergelijkend warenonderzoek 20 jaar na dato ;-))

  7. Leuk de foto’s uit de oude doos!

  8. aaaaaaaah, melancholie (foto uit 83-84 schat ik ?)
    Leuk zo’n vriendin, koester het (maar dat doe je al)

  9. Precies weet ik het niet meer maar ik gok inderdaad ook 83 of 84

    T zijn jammergenoeg de enige 2 foto’s die ik van die avond heb (aan de andere kant: nu hoefde ik tenminste niet zo’n foto van mezelf te plaatsen ;-))

  10. Mrs Spongebob on woensdag, maart 10th, 2004 at | 17:58 said:

    @ Madd
    Volgens mij ben ik onherkenbaar omdat ik inmiddels uitgegroeid ben tot een ietwat gewichtiger ,keuriger, minder ruige, moeder……..argh…..

    maar als ik me nou weer es zo zou opmaken en wat ruiger zou kleden, volgens mij lijk ik nog sprekend, toch??????
    Ik bedoel, alleen bij anderen zie toch dat ze 20 jaar ouder zijn geworden , ja toch?????
    Bij mij toch niet?????? Neeeee
    :-)) :-))

  11. Tsja…..vroeger…..!!

  12. Shit joh, echte vriendschap bestaat wel!

  13. Pracht verhaal!

  14. leuke foto’s hoor

  15. Het verhaal was te lang om te lezen?!

  16. He, dat shirt zag ik ook al bij Vonneke!

Roept u maar!

Post Navigation