Voor Danny

Wat als je ergens over wil loggen maar je weet niet hoe te beginnen en te eindigen? En eigenlijk ook niet hoe het te vertellen? Kortom: hoe er een zinnig stuk tekst met kop en staart komt?
Waarschijnlijk maar gewoon ergens beginnen met tikken en hopen dat er uiteindelijk een logisch iets staat…

Toen ik begon met loggen zat ik midden in een nogal hectisch punt in mijn leven: alleenstaand, net een baby, 1 puberende zoon en een zoon die nog niet groot maar ook niet klein meer was. Er waren 2 ex-en waar ik kinderen mee had. Ex-man en ik hadden, net voordat ik begon met loggen, besloten dat hetvoor de middelste beter zou zijn wanneer hij bij zijn vader zou gaanwonen.
Dan waren er nog drie katten en een hond, een stel goede vrienden,  geweldige ouders en een baan. Genoeg stof om over te loggen dus.

Er gebeurden dingen en er waren dingen gebeurd die een behoorlijke invloed op mijn leven hadden. In het loggen over wat me allemaal bezighield zat geen logica. Het ene heftige in mijn leven heb ik veel over geschreven, het andere heb ik vrijwel (heel bewust overigens) doodgezwegen.

Inmiddels zijn we ruim 5 jaar verder en is op bijna alle fronten de rust weergekeerd. Er zijn heus nog dingen voor verbetering vatbaar maar hee… ik ben ook maar een mens

Danny

Veel heb ik geschreven over Danny, op dat moment 14 jaar en middenin een hele fanatieke en extreme pubertijd. Ik heb me verschrikkelijke zorgen gemaakt om hem, ben pislink geweest en intens verdrietig. Ik heb de meningen van de hele wereld (inclusief de officiele instantie’s) over me heen gehad, goedbedoelde adviezen maar ook commentaar. Mensen die allemaal wisten wat ik verkeerd deed maar als ik dan vroeg hoe ik het wel doen moest bleven ze me het antwoord schuldig of was de manier in mijn ogen te zot voor woorden.

Het enige wat me denk ik overend hield in die tijd is dat ik wist (hoe raar dat op dat moment ook overkwam) dat het allemaal goedkomen zou. Wellicht eigenwijs maar ik ken Danny. Ik ken zijn "slechte" maar ook zeer zeker zijn goede kanten. Ik wist dat het een goed jong is, ik wist wat hij in zich heeft en ik wist dat het er ook ooit eens uit zou komen. De vraag was alleen wanneer.

Het heeft wat tijd gekost. Hij heeft op 2 middelbare scholen gezeten maar bij geen van 2-en heeft hij het weten te redden. Hij kwam terecht bij Voorwerk waar hij met vlag en wimpel is geslaagd. Daarna ging hij door naar de ICT-academie. Het eerste jaar ging geweldig, zo goed dat ze hem eerder hebben laten doorstromen en dus kwam hij in een andere klas. Toen was het binnen een paar maanden gebeurd, hij stopte met de opleiding. Daarna is hij een paar (voor mij hele lange) maanden in Zweden geweest waarna hij via het uitzendbureau wat baantjes heeft gehad. Die baantjes waren het ook niet echt en dus had hij het plan opgevat part-time te gaan werken en via het NTI een studie te volgen. De studie is hij na een paar maanden weer mee gestopt, het baantje bleef.

Langzaamaan, stapje voor stapje ging het allemaal steeds beter. Oh ja, natuurlijk: moeders mopperde nog vaak genoeg op hem maar dat waren over het algemeen de standaard moeder moppers ;-). Het mopperen wat er gewoon bij hoort, de botsingen tussen ouder en kind die bij het opgroeien horen, met zo nu en dan nog een echte uitschieter ertussen wanneer hij in zijn oude gedrag dreigde te vervallen.
Een paar maanden geleden ging zijn vriendin studeren en uit huis. Danny zit vanaf dat moment, begrijpelijk, vaker daar dan hier.

Twee maanden geleden is hij zelf weer begonnen met solliciteren bij bedrijven waar hij een opleiding zou kunnen volgen. Hoewel ze in eerste instantie niet echt op hem zaten te wachten heeft hij het toch voor elkaar gekregen dat hij langs mocht komen. Die afspraken resulteerden erin dat hij de toelatingstesten mocht doen. Bij beide bedrijven scoorde hij hoog, veel hoger dan zij waarschijnlijk hadden verwacht van een jong zonder enig echt diploma.
Bij beide bedrijven mocht hij aan de slag. Hij heeft uiteindelijk gekozen voor het bedrijf wat in de Salaris-en Financiële administratie zit. Voorlopig houdt hij zijn part-time baan aan en volgt dus ook weer een opleiding.
Op mijn verjaardag doet hij z’n eerste examen, dat moet wel een goed voorteken zijn :-).

Thuis gaat het goed, om niet te zeggen prima. En steeds vaker dringt het tot me door dat ik al die tijd gelijk heb gehad. Het is allemaal goedgekomen!

Danny: ik weet dat je nog wel es leest hier en ik wilde je laten weten dat ik verschrikkelijk trots op je ben. Voor mij zijn dan de afgelopen jaren niet makkelijk geweest: ook voor jou was het geen feestje.
Ik was in ieder geval volwassen voor ik al die shit voor mijn kiezen kreeg en jij moest het met je 13/14/15/16/17 jaar allemaal maar bol zien te werken. Ik ben trots op de goeie keuzes die je gemaakt hebt, trots op de man die je aan het worden ben. Trots op de knappe goser die je bent geworden, trots op het mens wat je geworden bent en trots op je goede testresultaten (alhoewel dat eigenlijk geen verdienste van jou is, die hersens van je heb ik tenslotte gemaakt ;-)).  Ik ben blij dat je regelmatig ineens onverwacht voor m’n neus staat en vind het gezellig wanneer je weer thuis bent.
Ik heb hier vaak genoeg verteld over wat er allemaal gespeeld heeft met jou en tussen jou en mij  maar ook regelmatig laten zien hoe trots ik op je ben en hoeveel ik van je hou, toch mag juist dit nog wel eens een keer benadrukt worden. Vandaar dit log.
Zoals ik het nu zie kan het allemaal alleen nog maar beter worden. Hou vol!

Ik hou van je!

xxx

7 Thoughts on “Voor Danny

  1. Zo, dat geeft mij hoop! Wat een etterbakkies kunnen 16/17 jarigen zijn. En wat lief tegelijkertijd. Maar het komt goed dus? Echt??:)

  2. En ik ben ook trots op je Danny, maar ook trots op je ma: Uiteindelijk is je opvoeding de leidraad voor je leven!

  3. Hoi An,

    Nooit gedacht nog eens te bloggen (leuk ww trouwens, ik blog, jij hebt geblogt wij zullen gaan bloggen;-))
    Maar overigens, mooi stukje over Danny moest zelfs even slikken.
    Ik wist het wel hoor, ergens heel diep verstopt zit toch……..
    FF Zonder dollen mooi verwoord.

    NB!! Danny je mag er trots op zijn hoor

  4. @Ideale ex-man: Ben ik ff blij dat ik niets negatiefs over jou gezegd heb ;-). En om dan ook nog maar wat te zeiken te hebben: (anders gaan ze straks denken dat we elkaar nog aardig vinden enzo ;-))Jij blogt niet. Ik blog (praat). Jij reageert (just like old days ;-P).

    Maar wat ik eigenlijk alleen maar zeggen wilde: dank je!

  5. @Zij: zie het als een marathon, het kan ff duren maar ooit kom je bij de finish

    @Carmen: ik moet er haast van blozen

  6. @ Dan. En in de mojito/cocktail afdeling doe je het ook al zo goed!

Roept u maar!

Post Navigation