Unforgettable

Ik werk inmiddels alweer een paar jaar bij hetzelfde bedrijf, concern moet ik officieel zeggen. In die tijd heb zowel telefonisch als persoonlijk contact gehad met klanten in alle soorten en maten.
Hele vervelende (voor zover een klant ooit echt vervelend kan zijn) hele leuke, aardige, onvriendelijke, vrolijke, chagerijnige, de klant-die-eigenlijk-om-een-praatje-verlegen-zit en de kort-zakelijk-en-weg-klant, nederlanders en buitenlanders, jonge en oude.

De meesten vergeet je gelijk weer maar sommigen blijven hangen. Of doordat ik er veel contact mee heb, of omdat alles fout ging wat er maar fout kon gaan, of omdat ze zo aardig waren of omdat ze juist niet aardig waren.

Meneer Panayatoupolis is blijven hangen omdat ie natuurlijk ten eerste een voor mij onuitspreekbare naam heeft, ten tweede erg vriendelijk is en ten derde hij me uitnodigde voor een rondleiding door Athene.

Jim de Groot (of, zoals hij het zelf uitsprak Jim de Groet… een engelsman die belde namens zijn engelse moeder die met een nederlandse man getrouwd was) omdat hij me uitnodigde om wanneer hij in Nederland was samen een keer "een pilsje te gaan pakken".

Meneer Erwich die zei dat ik een engel was en dat ie een cadeautje ging opsturen.. een paar dagen later kreeg ik inderdaad een pakje op mijn bureau, het was een klein houten doosje, door hemzelf beschilderd. Het staat al die jaren al op mijn bureau.

Mrs. Hamilton, altijd ging er vanalles mis en altijd bleef ze even vriendelijk.

En dan is er nog dat andere "mannetje". Zijn naam weet ik niet meer moet ik eerlijk toegeven maar hem zal ik nooit meer vergeten.
Sinds een jaar of 10 zitten we in een "redelijk groot" kantoorpand aan het CS in Rotterdam. Je komt het pand binnen door zo’n grote draaideur die je tegenwoordig bijna overal ziet. Grote draaicirkel, binnenin 3 deuren die ook opengezet kunnen worden en als je tegen zo’n deur aanloopt stopt het hele zooitje met draaien en sta je ineens met je neus tegen een glasplaat aan (terwijl je een hoop gevloek achter je hoort van alle mensen achter je die er ook tegenaan gelopen zijn).

Het mannetje (ik blijf hem zo maar even noemen) kwam persoonlijk op kantoor langs omdat hij een aantal dingen niet begreep. Het was een klein mannetje, helemaal in het zwart gekleed, (spier)wit overhemd, hoedje op, joods en oud… erg oud. Als ik het goed onthouden heb was hij toen een jaar of 85. Nog helemaal bij de pinken, alleen het lijf wilde niet zo snel meer.
Nadat ik hem geholpen had (leuk gesprek trouwens met die man gehad) heb ik hem naar de uitgang gebracht.
Hij zei nog dat hij wat moeite had met de deur.. die draaide hem te snel. Mijn antwoord daarop was dat dat geen probleem was want er zat tenslotte speciaal een knop op voor mensen die slecht ter been waren. Ik dacht dat als je op die knop drukte dat die middelste deuren opengingen en hij dus gewoon door een deuropening op zijn gemak naar buiten kon lopen. Ik wenste hem een goede dag verder, drukte op de knop en terwijl ik mijn hand in zijn rug legde duwde ik hem in de richting van de deur.

Helaas… de deuren gingen niet open… alleen maar een (vrijwel onmerkbaar) beetje langzamer draaien… maar er was al niets meer aan te doen. Ik had hem al tussen de draaideuren geduwd en hij kon niks anders doen dan, op zijn manier, zo hard mogelijk meelopen.
Beleefd als hij was tilde hij in de draaideur zijn hoedje nog even op… en even deed hij me denken aan het logo van een andere verzekeringsmaatschappij.

Nadat ik van de schrik bekomen was heb ik boven nog een kwartier om het mannetje zitten lachen… (Hij is overigens veilig door de deuren heengekomen ;-))

0 Thoughts on “Unforgettable

  1. en je hebt hem ook nog uit zitten lachen???

  2. Bedankt voor het toevoegen van mij aan de verjaardagskalender hier!

  3. Dat was off-topic trouwens, sorry!

  4. Pas NADAT ik van de schrik bekomen was Cleo… en ik alweer in de lift naar boven zat.
    Ik zag het steeds weer voor me… ik die hem nog ff een duwtje in de rug gaf… en hij die die deur door “rende”

    haha… ik zie het weer voor me en weer is het leuk

  5. @veronicafan: yw en maakt niet uit… je mag hier altijd off-topic zijn

Roept u maar!

Post Navigation