Sentimentele trut

Zo onderhand begin ik een gruwelijke hekel aan YouTube te krijgen, er is steeds minder wat je mag insluiten. Zo was ik eigenlijk vanmorgen vroeg al aan deze post begonnen maar toen ik eenmaal bij YT  kwam om het bijbehorende filmpje in te voegen bleek het er weer es 1 te zijn die je niet gebruiken mag.
Ik ben nog op zoek gegaan of ik hem ergens anders vinden kon maar helaas.

Zelf downloaden en dan weer ergens anders uploaden wilde ook al niet en aangezien het te mooi weer was om hier te blijven zitten dacht ik "doe ik vanavond nog wel ff".

U ziet dat daar ook niets van terecht gekomen is want geen filmpje bij deze post.  Hoe dan ook: waar dit nou allemaal om gaat? Britains got talent. (nee, daar op de site doet de video zelfs helemaal niks meer).

Hadden ze in 2007 Paul Pott die iedereen van zijn stoel af kreeg, dit jaar hebben ze Susan Boyle. Beetje Coronation Street-achtig type  wat enigzins lacherig bekeken wordt wanneer ze het podium op komt, dan begint ze te te zingen en krijgt de zaal en de jury plat. Typisch voorbeeld van don’t judge a book by its cover… Prachtig vind ik het.

Nou zal inmiddels iedereen haar wel gezien/gehoord hebben maar voor degenen voor wie dit nog wel nieuws is, even klikken en kijken.

De aanhouder wint: toch gelukt de video "kijkbaar" te krijgen

2 Thoughts on “Sentimentele trut

  1. Geloof ’t of niet maar ik heb met kippEvel en traanogen zitten kijken (and proud of it!)… Niet alleen de verbazing op dat arrogante gezicht van die Simon Nogwat maar ook de overmacht en helderheid van heur stem.. Damn..

    Zelfs die site die jij niet leest, GS, spreekt er bewonderend over..

  2. Ja, geweldig vind ik dat! Ik heb ook met kippevel en traanogen zitten kijken cq luisteren. Super!!! Van Paul Potts krijg ik ook kippenvel. Niet mijn genre, maar wat die man daar neerzette vond ik helemaal geweldig. En die reactie van het publiek… helemaal goed….

Roept u maar!

Post Navigation