Parijs, 09.08.2006

Ik zei het al: er zaten nogal wat haken en ogen aan. Niet in de laatste plaats omdat Danny besloot niet mee te gaan. De reden? Er werd een voetbalwedstrijdje gespeeld…. :-S
Na een heftige discussie waarin ik uiteindelijk tegen hem heb gezegd dat ie t maar uitzocht kwam ie ‘s-avonds toch thuis met de mededeling dat ie mee zou gaan.

Over het hotel mochten we, zeker naar parijse begrippen, niet klagen. Kleine kamers (naturellement) maar netjes en alles wat je nodig had zat/stond erin. Het ontbijt was zelfs -naar franse begrippen- erg goed. Al teveel tijd hebben we er overigens niet doorgebracht, het was alleen slapen en ontbijten wat we er gedaan hebben.
Na het inchecken hebben we onze spullen op de kamers gegooid en zijn we gelijk op pad gegaan. De metro (Liège) zat zo dichtbij het hotel dat we er de eerste keer straal voorbijgelopen zijn en pas op het station daarna (Saint Lazare) ingestapt zijn. Vandaar naar de Sacre Coeur, die iedere keer weer even prachtig blijft (ik vind ‘m mooier dan de andere "must" in Parijs: de Notre Dame).

Nadat we in, onder en op de Sacre Coeur waren geweest zijn we op ons gemakkie langs de "kunstenaars" gewandeld. Wat me daar nog het meest opviel was één van de vele kunstenaars die een portret van een stelletje aan het maken was.

Ze stonden met z’n allen op de -smalle- stoep. Het stelletje een meter of wat van de dame die aan het tekenen was vandaan. Tussen hun aller voeten in lag een zwerver/bedelaar. Niemand trok zich er wat van aan, zelfs al moesten ze hun best doen niet op hem te gaan staan.

We hadden nog het een en ander in de planning deze eerste dag, dus we zijn daar niet al te lang blijven hangen. Nadat de kids een ijsje hadden gehaald en we weer een hele berg trappen naar beneden zijn gelopen (stukken minder vermoeiend dan al die trappen op, dus dat scheelde wel weer :-)) stonder we weer bij het volgende metrostation. Onderweg naar de Arc de Triomphe en de Champs-Elysées.

Bij de Arc de Triomphe zijn we ff op ons gemakkie gaan zitten, wat drinken en daarna zijn we over de Champs-Elysées gewandeld. Helaas waren veel winkels al gesloten, waaronder mijn favoriete: de parfumerie van Guerlin. Aan de andere kant: het merendeel van de winkels daar gaan toch ver boven mijn budget dus zo heel erg was het nou ook weer niet. Halverwege zijn we de Mac ingedoken.. om daarna het laatste stukje Champs-Elysées af te lopen en koers te zetten naar ons laatste doel van de eerste dag: De Eiffeltoren.

Ik had de jongens al verteld dat het ding inmens groot was. Het antwoord wat ik daarop kreeg was dat hun dat heus wel wisten … "Wacht maar tot je hem met eigen ogen ziet… dan zul je begrijpen wat ik bedoel. Hij is namelijk ECHT heel erg groot!!"
En inderdaad… nadat we (alweer) uit een metro kwamen en de toren op een gegeven moment tussen en boven een aantal huizenblokken zagen uittorenen waren ze behoorlijk onder de indruk.

Het mooiste was dat wij precies op het hele uur aan kwamen lopen. Nou zul je denken "wat is daar voor bijzonders aan dan?" Het bijzondere is dat hij -net zoals altijd- verlicht is maar er zijn honderden spotjes geplaatst. Van de voet tot aan de top zit hij helemaal vol met glinsterende "lampjes" die op het hele uur onafhankelijk van elkaar aan en uit gaan.
Op dat moment wordt het één grote glinsterende toren… het lijkt alsof hij bezaaid is met diamanten. Prachtig om te zien, onmogelijk om te vertellen hoe prachtig. Je kan maar 1 ding doen en dat is zelf naar Parijs rijden om hem met eigen ogen te bewonderen!

Het enige wat jammer was was dat Demi het net niet gered had.. net voor we uit de metro kwamen was ze in slaap gevallen…. Vooral de jongens baalden stevig dat hun zus de "hoge toren" waar we het de hele tijd over gehad hadden tegen haar niet zou zien.

We zijn helaas niet helemaal tot aan de top geweest. Eerst stonden we in de rij bij de verkeerde poot. Je kon daar nl. niet met een lift naar boven maar je ging met de trappen, helemaal tot aan de tweede verdieping. Buiten het feit dat we al genoeg trappen op en af gelopen waren was het niet echt practisch met een slapend kind van 3 jaar en een buggy bij je dus zijn we overgestoken en bij de andere poot weer achteraan in de rij gesloten. Nét voor wij aan de beurt waren werd er een bordje opgehangen dat de bovenste verdieping gesloten was, we moesten het dus doen met de eerste 2 verdiepingen. Vooral de jongens vonden het erg jammer maar nu hebben we in ieder geval een reden om nog eens terug te gaan

Al met al zijn we daar twee uur zoet geweest.  Net toen we weer uit de toren waren werd Demi wakker "kijk mama… de hele hoge toren! " was het eerste wat ze zei. Nog geen 2 minuten laten gingen de lampjes weer aan en toen vielen haar ogen bijna uit haar hoofd.

"Ooooooohh… allemaal glinstertjes mama".

Inmiddels waren we allemaal gebroken en vonden we het een mooie tijd om het hotel weer op te zoeken. Voor het eerst in mijn carriere heb ik meegemaakt dat mijn 2 oudsten "thuis"kwamen, hun tanden poetsten en gelijk in bed doken ;-). Zelf heb ik ook niet veel meer van die nacht meegekregen. Ik ben op bed gaan liggen en het volgende wat ik hoorde was mijn wekker die afging….

6 Thoughts on “Parijs, 09.08.2006

  1. Mooi verhaal van een héle mooie stad!
    Ben er vorig jaar nog geweest en zou zo weer gaan!!!
    Een van de mooiste steden die ik tot nu toe gezien heb…

  2. Can’t wait for “Parijs,10.08.2006”

  3. Whahahaa…nu ik de foto’s iets beter bekijk zie ik ook een gigantische M(etro) uit Danny’s hoofd steken.

  4. Parijs blijft betoveren, ik ben er inmiddels al een paar keer geweest, maar het blijft mooi.

  5. Geef mij maar Amsterdam dat is mooier dan….. (je kent het riedeltje wel)Vraag maar aan Danny!

  6. Ohh Parijs! ZALIG en zooooo romantisch! Terwijl jij daar liep te flaneren, luxe paard, stond ik tot in mijn enkels in koeiestront! (Lang verhaal, wil je niet weten trust me

Roept u maar!

Post Navigation