“Oude dozen” dag

Evil. Haar "naam"is al eens eerder gevallen, en daarvoor staat ze ergens op een foto (waarvoor ik mijn hele archief zo'n beetje door heb lopen spitten maar ik kan hem niet meer vinden). Het is alweer jaren geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hadden. Das niet haar "schuld", noch die van ons, er is geen ruzie geweest, geen onvertogen woord gevallen… het is gewoon zoals het leven loopt.
Vandaag waren we (Mrs. Sponge, Huey, de -jongste- kinders en ik) na lange tijd weer eens bij haar op visite.
Daar valt verder niet zo heel veel over te vertellen hoor, het was gezellig, we hebben lekker gegeten en een heel klein beetje bijgekletst. Het was erg leuk haar weer eens te zien en het doet je realiseren dat je echt wat vaker zou moeten afspreken. Wanneer je elkaar zo weinig ziet gaat automatisch een groot deel van het gesprek over het verleden en niet dat dat erg is, helemaal niet zelfs: het is hartstikke leuk en we hebben gelachen maar je hebt té weinig tijd om weer eens echt met elkaar te praten en het zou leuk zijn als we ook in het nu dingen met elkaar zouden delen en weer gesprekken over het heden en de dingen die ons bezig houden zouden kunnen hebben.

Bij Eef

Tot overmaat van ramp heb ik vrijwel geen foto's gemaakt. Alleen één in de file op de heenweg, één van de dametjes in de stoel die uit het ouderlijke huis van Evil komt en waar wij ook als 16-jarige meisjes in hingen en één van de zon die op de terugweg toch nog heel even achter de wolken vandaan kwam.

Roept u maar!

Post Navigation