Oranje is emotie

Op Hyves las ik dat de ene vriend van Danny tegen de andere (die in Australië zit) zei: "Er is hier een volksfeest losgebarsten wat zijn weerga niet kent". Hij heeft het mis natuurlijk maar dat weet hij niet.

Als mensen mij vragen wat het mooiste moment in mijn leven is geweest (en dan reken ik de geboortes van mijn kinderen natuurlijk even niet mee) dan is dat het EK ’88 geweest. Het doelpunt tegen Ierland, de winst op Duitsland, natuurlijk de finale in München en daarna als afsluiter de complete gekte in Amsterdam.

Wanneer ik naar de beelden van nu kijk lijkt het alsof ik 20 jaar in de tijd ben teruggezet. Ik kan zo het gevoel terughalen wat het mij destijds gaf, de spanning, de euforie, dansen, zingen en springen in de straten van München, de muziek, iedereen praat , lacht en ouwehoert met iedereen, geen scheef woord wat valt. De emotie die de beelden opriepen toen ik de dag na de finale de beelden op tv te zien kreeg… (mijn verhaal hierover op web-log heb ik nooit afgemaakt, na deel 1, 2, & 3 ben ik blijven steken dus het wordt tijd dat ik het laatste deel schrijf. Op mijn leeftijd begint je geheugen er nou eenmaal niet beter op te worden ;-))

Hoe dan ook, een ieder die mij voor 25 juni 1988 verteld zou hebben dat ik door voetbal tranen in mijn ogen zou kunnen krijgen had ik voor gek verklaard, inmiddels weet ik beter…

Vaak heb ik gehoopt dat ook mijn kinderen dit zouden meemaken, de verhalen van pa en ma hebben ze vaak genoeg gehoord en je zag het enthousiasme in hun ogen wanneer je aan het vertellen was. Die wens is al voor een deel uitgekomen, ze hebben meegemaakt wat een feest voetbal kan zijn.   Nu maar hopen dat dit tot aan na de finale gaat duren en zij over 20 jaar eenzelfde verhaal aan hun kinderen kunnen vertellen (nou ja, bijna hetzelfde verhaal: ik zie mijn kinderen nog niet in een auto stappen om naar Wenen te rijden ;-))

Hieronder nog wat beelden van het legioen in Bern. Enjoy!

PS: Ik zie je nergens Huey… je bent toch echt wel in Bern geweest he?

12 Thoughts on “Oranje is emotie

  1. Tja, 1988. 17 jaar oud, het lichaam van een jonge god, verliefd op het mooiste meisje dat ik ooit had gezien ( weet inmiddels wel beter, maar toch ) en Nederland wint het EK.

    Met 8 man op vakantie in Center Parcs in Belgie, kijken in dat verschrikkelijke benauwde winkelcentrum. Een ontlading als Gullit en later Van Basten scoren. En dan? Stoer doen in een waardeloze discotheek en vooral wild en (volgens mijn toenmalige vriendin) ongecontroleerd dansen.

    Man, wat een zomer was dat!!

    Maar deze zomer wordt alleen maar mooier, ik mis alleen het mooiste meisje dat ik ooit heb gezien. Heeft iemand het nummer van Monica Bellucci?

  2. Iedereen die ik hoor had in de jaren 80 het lichaam van een jonge God.. vreemd genoeg kan ik me helemaal niks meer van jongen Godenlichamen herinneren

  3. Dus jij twijfelt aan mijn oprechtheid??

    Wat ben jij hard, de tranen van ongeloof lopen in mijn ogen en ik zie nie goedh meeeer what iek tiep.

  4. hahaha, ik zou niet aan je durven twijfelen t was een meer een soort van hardop denken “Waar waren al die jonge Goden in mijn jaren 80”

  5. Pfoeh, waar moet ik beginnen? Het eerste deel van de jaren 80 zat ik op school. Ik zeg wel op school, maar als ik eerlijk ben heb ik mijn pool-kunsten sterk verbeterd. Mijn schooltijd is geen weggegooide tijd geweest zie je wel.

    Ben in de jaren 80 ook nog ontmaagd, en dat was ook wel een BIG deal.

    Vanaf pakweg 1987 werken in Dordrecht en de weekenden uitgaan in Rotterdam en Amsterdam, leuke tijd gehad maar niet veel van opgestoken. Behalve dan dat zoenen met een roodharige best wel tegen kan vallen. Arne Jansen heeft zijn hele carriere opgebouwd rond een valse leugen;-).

    Tot zover mijn antwoord op jouw vraag.

  6. Hey…pas op he? Dat jij nou net een rooie trof die niet kon zoenen.

    En nee ik bied me niet aan.

    En om een beetje on-topic te blijven: Ik kan me eigenlijk alleen de day after nog herinneren. Dat wij verplicht met de hele klas naar een windmolen park museum (something) moesten. Bij de deur werd ons op grond van onze (oranje) outfit de toegang geweigerd. Toen moesten we weer (15 kilometer) terug fietsen om onze leraar melden dat we het museum niet in mochten.

  7. Nu wordt er weer getwijfeld aan de juistheid van mijn vergelijkend warenonderzoek!?!

    Het begint weer te dagen waarom ik deze beerput en aantal jaar geleden heb verlaten;-).

    En het ergste van alles is nog wel dat ik mezelf erop betrap dat ik weer veel te veel op dit blog zit. Maar goed, er zijn ergere dingen in het leven van een 37-jarige.

  8. Son check de tijd weer even van je reaktie….hoe zit dat met jou biologisch klok!?

  9. @har: waarschijnlijk heb je niet genoeg waar onderzocht.. 1 rooie zoenen is niet bepalend voor allemaal toch?!

    Zo lang ben je nou trwns ook weer niet weggeweest (“aantal jaar geleden” pffff), maar hoe dan ook je hoeft je niet al teveel zorgen te maken dat je teveel/te lang blijft plakken hier. Zo gezellig zijn ze nl allemaal niet meer

    @Rob: we vallen niet allemaal om 21.30u op de bank in slaap hoor (over biologische klokken gesproken ;-))

  10. @Madd: Bij mij staat een tijd van 1:32 ik mis dus een 2tje! Het is net als met 010 die missen ook een 2tje

  11. @Rob: dat is een illusie die jullie hebben, als er iets is wat we in Rotterdam niet missen dan is het wel een 2tje

    enne: 1:32????

  12. Sorry had moeten staan 1:31!! Zie je vanavond

Roept u maar!

Post Navigation