Ongelukjes en kleine hoekjes

Gisteren na een leuke zondag gehad te hebben was Demi, net voor het naar bed gaan nog wat door de kamer aan het kruipen, overal aanzitten waar ze niet aanzitten mag ;-), toen ik haar ineens hoorde gillen en huilen.

Ik had geen id wat er aan de hand was, mijn eerste gedachte was dat ze misschien een kat bij z’n staart gegrepen had en dat die haar een lel verkocht zou hebben. Helaas was dat niet het geval.
Nou zul je denken “Helaas”??? Welke moeder zegt nou zoiets?!

Deze dus, en wel om de volgende reden:

Demi is momenteel erg druk met proberen te lopen, aangezien ze dat nog niet los kan houdt ze zich beet aan alles waaraan ze zich denkt te kunnen beethouden. In dit geval was het de CV.
Zo’n verwarming is stukken heter dan je zou denken ben ik inmiddels achter. Omdat ze zo gilde heb ik haar in eerste instantie gelijk haar handjes onder de kraan gehouden. Niet zozeer omdat ik dacht dat dat echt nodig was maar meer omdat ik dacht dat ze dat wel lekker zou vinden na die verwarming beetgehad te hebben.

Achteraf blijkt het een goeie zet geweest te zijn, want ze heeft beide handjes verbrand.

DemiAu1

Bijkomende ergernis is dat je tegenwoordig moet bidden en smeken om bij een dokter langs te kunnen gaan. Toen ik belde om te vragen of ik langs kon komen werd er eerst tegen me gezegd dat “zo’n verwarming zo heet toch niet is?!”.
Ik heb haar dus uitgelegd dat ze pas 11 maanden is, net probeert te lopen en dus niet (zoals wij zouden doen) gelijk loslaat als iets heet is maar de verwarming beet blijft houden (en dat een paar seconden lang genoeg zijn om jezelf goed zeer te doen) dat haar handjes toch wel erg rood waren en dat ik de nacht niet in wilde zonder dat er naar haar gekeken was mochten we dan toch langskomen.

Eenmaal daar bleek het toch wel goed dat ik even langsgegaan was. Ze heeft blaren op beide handjes.

DemiAu2

Gelukkig gaat het inmiddels weer een stuk beter met haar, ze zit weer even vrolijk als altijd in de box te spelen (met 2 handjes in het verband).
Om 12 uur gaan we bij onze eigen huisarts langs, ik ben benieuwd hoe het er nu uitziet!

 

[update 17.50u]
Vanmiddag dus bij de dokter geweest, nieuw gaas en nieuw verband. (Op zich wel handig die wantjes met dit koude weer ;-))
Het was “oppervlakkig 2e graads” verbrand. Geen id wat t precies inhoudt, doet r ook niet toe, het was rot genoeg.
Gelukkig (inderdaad weasel) gaat het met haar goed, ze doet en laat waar ze zin in heeft en pakt -met wantjes- alles beet wat ze pakken wil.
Donderdag gaat het eraf en dan moet het voor het grootste deel genezen zijn.

19 Thoughts on “Ongelukjes en kleine hoekjes

  1. Gossie, sterkte ermee..

  2. Zou toch normaal moeten zijn dat vooral by kinderen zon weekenddienst serieuser reageert.
    Maar sterkte meis
    zo iets is gewoon slecht tevoorkomen
    We leren nu eenmaal door vallen en opstaan
    denk Demi het sneller vergeet dan jij

  3. Ik twijfel er niet aan Furb!

  4. Zielig!!! Hoop dat ze er geen last meer van heeft en ‘t goed geneest.

  5. Gloeiende, gloeiende…
    Geef je d’ een dikke knuffel van me, want ze is hartstikke zielig…

  6. Ah, wat zielig zeg! Sterkte!!

  7. Damn Demi, maar de pics zijn echt sweet!!! Demi get well very soon en Madd zet het uit je hoofd! Zulke dingen zijn niet te voorkomen en door schade en schande wordt men wijzer toch…? Don’t blame yourself.
    Demi wordt een prachtvrouw en is een prachtbaby!!!

  8. Ah gut, die Demi… Met haar kleine knuisjes in het verband
    Hoop dat het snel geneest!

  9. Wat vreselijk voor je dochtertje! Ik leef helemaal mee. Eh wel een tip voor mij om ook op te verwarming te letten als mijn zoontje gaat kruipen.

  10. weekenddiensten van huisartsen zijn hell

    maar als je die 2de foto bekijken zit ze er zelf niet heel erg mee, komt vast wel weer helemaal goed

  11. was het goed verlopen by de huisarts ??

  12. Heel veel beterschap voor je meisje!

  13. Kwam via Darch log binnen en herken je verhaal, mijn zoon was 11 maanden toen die al kruipend buiten mijn gezichtsveld aan de kachel zat,ook tweedegraads en onder de blaren. Wat was ik geschrokken, en had hem na het koelen thuis naar de eerstehulp gebracht, daar werd ik fantastisch opgevangen, moest elke dag op controle komen en echt na een maand zag je er niks meer van….alleen dat schuldgevoel bleef wat langer knagen…Jeanette
    Sterkte met je dochter.

  14. Dan was jij een stuk slechter af Jeanette, misschien omdat het bij jou een echte kachel was en hier “maar” een cv?!

  15. Nog voel ik het schuldgevoel, zoon kon niet kruipen nog ,alleen wat wiebelen, ik haal koffie en nog is het me een compleet raadsel hoe die ineens bij de kachel kon liggen.
    Hij was trouwens na een dag al aan het hameren met die hand in het verband.Jeanette

  16. Wat sneu voor haar. Gelukkig genezen dit soort dingen bij kleintjes altijd verrassend snel.

    Veel mensen gaan in dat soort gevallen overigens gewoon direct naar de EHBO van een ziekenhuis. Alhoewel ze dat een beetje terug willen dringen (eerst naar je huisarts, blah blah), zullen ze je daar meestal toch wel even helpen. De praktijk heeft het inmiddels bewezen. Als de huisarts of weekendarts niet wil, dan maar niet. Bij dringende gevallen zal ik er in ieder geval niet meer op wachten en gelijk in de auto springen.

  17. Ahh gossie…

    (Kijk naar die beentjes! En die voetjes! Puppy-vet! :))

  18. Hé wat een nare foto om te zien die eerste
    Maar die tweede maakt het weer een beetje goed.

Roept u maar!

Post Navigation