Nu ff niet

Ik ben het zat… het rennen, het vliegen, het moeten. Allerlei dingen die gebeuren die ik zo graag anders had gewild, zo mijn best doen en alleen maar alles om me heen in elkaar zien storten.

Ik ben zo moe….

Gelukkig maar dat de de kids er zijn.. ik geloof dat ik anders in een hoekje was weggekropen.

15 Thoughts on “Nu ff niet

  1. In een hoekje kruipen mag hoor, als je er af en toe maar weer uit komt.
    Lees hééééél vaak SisaO’s reactie…..
    *-> *-> *-> *->

    (dit zijn 4 bloemetjes, jij en je kids)

  2. Madd, kijk naar buiten kijk naar de zon, naar een mooie winterdag in december. Toevallig de dag van onder andere Catharina-Amalia, maar ook een dag als alle andere. Maar juist vandaag, juist nu jij het nodig hebt schijnt daar de zon, die je probeert op te warmen en die je eenzame gevoel van vechten, rennen, vliegen, hollen, stilstaan, achteruitgaan en weer doorgaan, probeert weg te doen gaan.

    Adem in en uit (buitenshuis) en kom tot rust, neem je tijd om op te laden. Niet dat je oud bent, maar naar mate je ouder wordt neemt dat meer tijd in beslag, dat merk ik zelfs al, neem die tijd die je nodig hebt, zodat je weer straalt als een zonnetje in huis

  3. Dat zijn mooie woorden Sisao,

    De buitenlucht doet inderdaad goed.

  4. Mooi gesproken Sis!
    ‘t Enige dat ik kan verzinnen = neem een borrel! kop op Maddie!

  5. Don’t let it get you down!

  6. prrrrrrrrrrr,
    kijk hier eens
    mwriauwwwwww

  7. Madd,

    Een mens kan het heel lang volhouden, met een masker op je gezicht maar doorgaan en doorgaan alsof er niks aan de hand is/ is gebeurd. Maar op een gegeven moment zou je je echt aan de vermoeidheid moeten overgeven en alles op de een of ander manier moeten verwerken. Want niet alleen lichamelijk kun je ‘op’ zijn maar ook geestelijk. En als je geestelijk ‘op’ bent is het eigenlijk al te laat! De boosheid, irritaties en frustraties zullen dan alleen maar toenemen. En op een gegeven moment kom je er niet meer uit.

    Schreeuw je zelf een halt toe, neem de tijd, tijd voor jezelf. Kruip maar in dat ene hoekje, (je moet er dan ook weer uit het hoekje komen natuurlijk) je zult je daar een stuk meer relaxt door gaan voelen.
    Veel sterkte en keep your head up!

  8. Ik weet t allemaal Heep.. maar t rond blijven rennen gaat me beter af dan het “stilstaan”. Zodra ik dat doe gaat t mis… daarnaast heb ik ook weinig keus: de kids hebben me nou eenmaal nodig, het huishouden moet doordraaien en zolang de Postcode loterij me geen bezoekje komt brengen zal ik ook naar de zaak moeten blijven gaan..

    Maar: het gaat inmiddels wel weer. Potje janken doet soms ook wonderen, al is het maar voor even

  9. Gelukkig maar dat je je weer even wat beter voelt. Huilen doet soms wonderen.
    Dus neem af en toe wat tijd voor je zelf. Als de kids naar school zijn en Demi even een middagje naar een vriendin of je ouders kan heb je weer een tijdje rust, rust die je zo goed kunt gebruiken. Doen!!

  10. kom op meissie… je kunt het!!

  11. Gedicht voor Madd :

    PECH

    Nu de helderste ster, niet meer weerkaatst in je laatste traan
    Nu je leventje op het absolute nulpunt is,
    Denk ik dat het tijd wordt om omhoog te kijken en door te gaan
    Verder de toekomst in, vooruitkijken, ondanks het grote gemis.
    Want op jezelf kan je vertrouwen, ga door merg en been
    Verder de toekomst in maar….waar gaat die heen?
    En wil je dat wel? de toekomst in met deze pijn,
    Je hebt er niet voor gekozen om alleen te zijn!!!
    Steeds vaker denk je..wat heeft het nog voor een zin en wil je weg,weg van dit alles ‘t maakt niet uit waarheen.
    Maar je hebt de pech,die stap niet te durven nemen, niet in je uppie, niet alleen.
    Weg van deze wereld, weg van deze pijn.
    Wie sluit je in zijn armen en zegt je dat je niet meer bang moet zijn?
    Maar zolang je hem niet gevonden hebt ,de man waarvan je houden kan…..
    Tot die tijd ben je alleen, maar hopelijk niet zo bang !!

    HUEY xx

  12. Zo herkenbaar (al hebben jij en ik andere achtergronden)…
    En de korte dagen en de kou maken het niet veel beter…
    Heel veel sterkte, en soms is het toch nodig om even in een hoekje te kruipen en te janken… maar beloof je, dat je niet eeuwig in een hoekje blijft?

  13. Gedicht van jou aan jou

    Hallo daar…

    Ken je me nog?
    Ik ben het ,
    met die lach,
    met dat open hart

    Ach, je bent sterk,
    maar zo eenzaam,
    zo hard
    en zo ongelukkig

    Neem me toch terug
    want ik ben het;
    die vage herinnering
    aan wie je ooit was.

  14. Niet zelf geschreven, maar moest aan je denken toen ik t las.

  15. dan moet je naar bet je toe

Roept u maar!

Post Navigation