Ik weet geen titel

"Je verwaarloost je log" zei hij op oudejaarsavond (Dat is trouwens ook zo’n beetje het laatste wat ik me herinner van oudejaarsavond maar da’s weer een ander verhaal en valt onder de opmerking die hieronder gaat komen over "te ver gaan" ;-))

En hij heeft natuurlijk gelijk. Het is geeneens bewust verwaarlozen maar of het komt er gewoon niet van, dingen uit het verleden zijn zo onderhand allemaal wel es een keer verteld, ik heb niets bijzonders te melden, of ik heb wel wat te vertellen maar dan is het weer iets wat zelfs mij te ver gaat om op m’n log te zetten (dat gaat dan meestal over dingen die ik met m’n vriendinnen heb besproken en die klaarblijkelijk heeeel gewoon zijn maar toch net iets té om hier neer te zetten), of het gaat weeer over de kinderen (en als ik ergens een hekel aan heb zijn het die weblogs….. juist: die alleen nog maar over kinderen gaan) en zo is het altijd wat.

Wat dan wel weer leuk is om te vertellen is dat mijn camera weer terug is. Was die weg dan?? Jawel.. en iemand die mijn log ook werkelijk leest had dat geweten :-P.
Hij was weg omdat ie kapot was.
Hij was kapot omdat hij op de vakantie in Spanje van tafel gestoten werd met de lens nog uit. Natuurlijk viel dat ding precies met z’n lens naar beneden op de grond en dat was het einde van de camera. Hij blerde nog iets van "lens failure" en dat ik ‘m aan en uit moest zetten maar dat was het dan ook. De lens stond scheef op de camera. Einde oefening

De avond dat ie kapot viel hebben we er verder niet meer naar gekeken maar een dag of wat later besloten tante neel en ondergetekende dat we toch maar eens moesten proberen of we dat dingen konden repareren.
Dus wij een hamer gepakt….

Serieus: we hebben geprobeerd voorzichtig de lens weer recht te duwen maar dat was als aan een dood paard trekken, geen beweging in te krijgen. Dus wij een hamer gepakt en een theedoek.
Tante neel hield heel voorzichtig (want als de dood dat ik haar zou slaan ipv de camera) de camera beet en ik heb met m’n ogen dicht (want als de dood dat ik m’n camera in 1 klap helemaal aan gort zou slaan) een klap gegeven.
Toen ik weer keek lag tante neel in een deuk en de camera lag er nog net zo bij als voor de klap! Dan maar een hardere klap. Dat werkte… alleen zat hij nu aan de andere kant schuin. Ik heb nog nooit zoiets engs gedaan maar na nog een klap of wat zat de lens weer helemaal in de camera. Camera weer aangezet maar helaas: nog steeds lens failure. Het ding was pas een paar maanden oud dus best lullig.

Gelukkig geloofden ze bij Casio dat het écht niet mijn schuld was en dat ie het gewoon ineens niet meer deed en is hij nu gerepareerd. Beetje jammer alleen dat ze vergeten zijn de accu mee terug te sturen… maar dat zal mijn straf dan wel zijn

Camera

Roept u maar!

Post Navigation