Huisarrest

Ik had het kunnen weten natuurlijk. Het begon vannacht al.
Ik had me vreselijk liggen opwinden over dat kreng waar mijn ex het tegenwoordig mee doet (nee.. niet omdat ze het met mijn ex doet well omdat het een ontzettende lompe ongemanierde truthola is) en over het feit dat ik maar geen oplossing weet te vinden voor het feit dat de jongens in verschillende weken vakantie hebben (zo heeft Danny deze week herfstvakantie en Dylan pas volgende week). Net zoals elke andere moeder wil ook ik in de vakantie’s tijd met de kids doorbrengen.
Wanneer je kinderen tegelijkertijd vakantie hebben is er al niet tegen al die vakantie’s die ze hebben aan te werken maar als die periode dan ook nog es ivm die spreiding dubbel zo lang duurt is het helemaal een reddeloze zaak.
Om een lang verhaal kort te maken: het werd een korte nacht en die korte nacht werd gevolgd door een lange dag.

Meestal als ik zo’n “boze bui” heb ben ik daar, als ik eenmaal op de zaak ben, wel weer snel vanaf. Na de “Goeiemorgen” raas ik dan ff uit tegen Henk. Henk beantwoordt het razen met een “Ja”, een “Nee” en een “Ben je nou klaar?!” en dan is het wel weer over.
Alleen vandaag ging het anders. Vandaag moest ik mijn teamleider nog mailen (over iets wat ik zelf enigszins in de soep heb laten lopen overigens…). Anyway: ik heb hem gemaild, schuld bekend, ben met mijn billen op de blaren gaan zitten (dat begint inmiddels ook te wennen ;-)) en daarmee was de kous af. Dacht ik.
Helaas besloot hij terug te mailen. En op 1 of andere manier weet die man er altijd voor te zorgen dat mijn haren recht overend gaan staan.
Op elke gewone dag ken ik mezelf goed genoeg om te weten dat ik niet moet gaan antwoorden op dat soort mailtjes als ik al boos ben maar vandaag was geen gewone dag natuurlijk dus hoppetee… Anne-Marie mailde weer terug, hij ook weer enz. enz.
Tot ik hem uiteindelijk een mailtje heb gestuurd met de opmerking dat ik stopte met discussieren omdat ik wel wat beters te doen had. (jaja… niet slim, ik weet het).

Voordeel was dat op die manier de dag wel lekker snel omging en eenmaal thuisgekomen leek het me wel een goed idee om ff over het dorp te gaan. Frisse neus halen, uitwaaien, gedachten ergens anders op zetten.
Het plan leek aardig te slagen tot ik op de weg terug naar huis in een fors uitgevallen steegje een stelletje van die “minder prettige” (Knap he Whot.. ik heb goed geluisterd naar je ) pubers tegenkwam die met 35 (ook op een web-log mag je niet overdrijven Anne-Marie!) 5 man het plan hadden opgevat er 1 in elkaar te beuken.
Vandaag was absoluut de dag om dat niet te laten gebeuren zonder dat ik me er mee bemoeid had. Ik brulde dus wat naar het etter. Voordat hij zich omdraaide en op mij afliep (wat ook het moment was waarop ik me heel even afgevraagd heb of het nou wel zo’n slimme zet van me was geweest om me er mee te bemoeien maar daar was op dat moment natuurlijk niet echt meer iets aan te doen ) trapte het lefgozertje het andere ventje nog ff in zijn kruis.

Ook al zo iets wat ik niet snap. Als je dan zonodig stoer wil zijn sla hem dan “als een echte vent” gewoon boven op zijn bek en ga niet als een wijf in zijn kruis staan trappen.
Maar goed, het bleef gelukkig bij op me aflopen en mij een grote bek geven waarna hij afdroop.

Ik heb nog ff snel een boodschap gedaan en ben door naar huis gelopen.
Inmiddels was het gaan regenen. (Dat kon er ook nog wel bij) en wist ik al hoe de de rest van de weg terug zou gaan verlopen… En ja hoor:
Bij het zebrapad aangekomen heb ik -nog steeds in de regen- netjes een auto of vijf staan wachten of er één het fatsoen zou hebben om even op zijn/haar rem te trappen maar natuurlijk zat dat er ook vandaag niet in.
Ik snap dat nooit, ze zien je staan maar geven liever een poep gas bij dan dat ze de moeite nemen hun rem in te trappen (te vermoeiend zeker… of het kost teveel tijd).
Nadat ik er zo een paar voorbij had zien komen was ik het beu en nummer 6 ging dus remmen.
Nummer 6 was het daar niet mee eens en dat terwijl nummer 6 mij ruim van te voren zag en dus ook zag dat ik ging oversteken. Uiteindelijk besloot mevrouw nummer 6 toch maar eieren voor haar geld te kiezen en te remmen.
Toen ze eenmaal stil stond ging ze wild naar mij zitten gebaren (grappig gezicht wel overigens.. het was een nogal klein uitgevallen wijfie dus het enige wat ik zag was een kruin en een stel armen wat wild heen en weer bewoog ).
Ik ben nog even voor haar gaan staan, heb haar het zebrapad aangewezen en ben doorgelopen.

Doorgelopen met mijn verstand op nul en mijn blik op oneindig. Eenmaal thuisgekomen heb ik mezelf voor de rest van de dag huisarrest gegeven… dat leek me het veiligste.

14 Thoughts on “Huisarrest

  1. een klotedag dus…

    lekker genieten van je huisarrest en doen wat je zelf wil (voor zover dat kan met de kids)

  2. Hoezo huisarrest – je hebt nog geen ruzie met mij gehad. Ik voel me zwaar benadeeld – waarom hunnie wel en ikke niet

  3. Het is inmiddels wel weer over han… het huisarrest begon om 5 uur vanmiddag, ik ben inmiddels wel weer redelijk afgekoeld

  4. @mini: sorrrrry, de volgende x als ik zo’n bui heb zoek ik jou als eerste op

  5. Goh, luistert er zo af en toe tóch nog iemand naar mij…dat gebeurt niet vaak…

    Oh. Was jij dat? Daar voor dat zebrapad. Als ik dat geweten had. Maar ja, je keek dan ook zooo chagerijnig…

  6. Why Madd ??
    Why Not ( your day ) ??
    Feeling any better now ??
    Morgen kan het alleen maar beter gaan

  7. much better: zit inmiddels aan een bak (door opa) huisgemaakte groentesoep… en dat doet de wereld er weer heel anders uitzien :-))

  8. Goed om te horen. Nog genoeg soep over ? Zo ja, kom ik morgen bij jou soep eten. Anders moet ik morgenavond helemaal in m’n eentje maar wat klaar zien te maken

  9. Altijd welkom… dat weet je toch!

  10. Lekker he zo’n log ?
    Gewoon alle frustraties en ongenoegen van je af schrijven (en glimlachen als je iets opschrijft wat eerder je bloed deed koken)

  11. Lekkah zo een dagje… is je dag vandaag beter?

  12. Bazen… op maandag…. grrrrr. Je hebt groot gelijk. Niet laten afzeiken door iemand die ‘teamleider’ is. Weet dat juist dat niveau het eerste niveau is waar ze naar kijken bij een serieuze reorganisatie ; – )

    En denk vooral even aan deze

  13. Schrijf maar lekker van je af, en nog eens, en nog eens, en nog eens, en nog eens, en…

    Kop op, Madd !

  14. Chicken, bij mij auto 1 nog niet eens doorgereden ;-P

    Het is nu een nieuwe dag, heb je de loterij al gewonnen? (ihkv spreekwoorden en gezegdes; 7 magere jaren en 7 vette jaren? ;-))

Roept u maar!

Post Navigation