Hopeloos

Vanmiddag op de zaak. Gesprekje tussen Henkie-baby en mij. Ging over een andere collega die erg goed met excel is.  Hoe het gesprek letterlijk ging weet ik niet meer (doet er ook niet echt toe :-)) maar t was iets in de zin van "Als M. zegt dat t kan in excel dan is dat ook zo" . Henk kijkt me alleen maar aan en ik wil die uitspraak "verdedigen" door te zeggen: "Ja… dat is hetzelfde als dat je mij iets vraagt over…….." en toen viel ik stil.
De bedoeling was iets op te noemen waar ik erg goed in ben en dat het dan dus logisch zou zijn dat je wanneer je daar een vraag over zou hebben je die aan mij stellen zou. Helaas… ik kon niks bedenken (wheeeeee) dus mijn opmerking sloeg als een tang op een varken.

Maar nu weet ik het: ik ben een held in het uitstellen van dingen die ik doen moet. Dat deed ik als kind zijnde al en ik doe het nog steeds. Verdomd als het niet waar is, het eindigt er altijd mee dat ik weer zwetend tot diep in de nacht iets af zit te maken en op die momenten kan ik echt een ongeloofelijke hekel aan mezelf hebben!

One Thought on “Hopeloos

  1. Blijf gewoon jezelf, dat is voor ons makkelijk en daar ben je ook eeeeeeeeeeeeeerg chaotisch goed in.X

Roept u maar!

Post Navigation