Het bestaat wel

Ik heb het nooit gekund, kan het ook niet. Afscheid nemen. De keren dat ik het heb moeten doen was het eenzijdig maar enkel omdat de ander overleden is (en dat kan je iemand niet echt kwalijk nemen) of het gebeurde stukje bij beetje, haast zonder dat ik het zelf in de gaten had. Je kent het waarschijnlijk zelf ook wel: vriendschappen die, om wat voor reden dan ook, verwateren.
Nooit is het door toedoen van een ruzie definitief geëindigd. De keren dat ik fout zat ben ik erop teruggekomen (jajaja bekenden van me: dat kan soms lang duren maar ik kom wel) of het is uitgesproken of "de ander" kwam erop terug. Tel daarbij op dat ik iedereen uiteindelijk alles vergeef en dan is er weinig reden meer over waardoor een vriendschap uit boosheid verbroken zou kunnen worden.

Het (afscheid nemen) is soms voorgekomen bij vrienden… en nu zullen er mensen zijn die denken: "Waren het wel vrienden dan?"  maar daar kan ik volmondig met "ja" op antwoorden. Op dat moment komt dan de "beperkte houdbaarheidsdatum"-post weer om de hoek kijken (één van de posts die nog wél discussie losmaakte hier ;-)).
De houdbaarheidsdatum was gewoon verstreken. Niks slechts aan, geen fout van één van beide kanten. Dat waren de onbewuste afscheid nemen. Mensen veranderen, situatie’s veranderen. Gewoon klaar.

Het is voorgekomen bij kennissen, collega’s en mensen die ik alleen on-line kende. Er is er niet één bij waar ik met een rotgevoel op terugkijk. Het is gelopen zoals het gelopen is. We hebben een leuke/mooie/goeie tijd gehad maar het is voorbij. Veel ervan mis ik nog regelmatig trouwens en sommigen denk ik alleen zo nu en dan nog aan maar vergeten ben ik ze niet.

Ik zei het al: afscheid nemen kon ik nooit echt. Echt in de zin van, op enig moment voor jezelf bepalen dat het mooi geweest is, je omdraaien, weglopen en nooit meer terugkijken.

Hoe dan ook: Deze week is voor de allereerste keer in mijn leven voorgekomen dat ik bewust de keuze heb gemaakt om te zeggen het is mooi geweest. Klaar. Streep eronder. Punt erachter. No regrets.

Shit happens……

Nog even terugkomend op de post die ik hierboven aanhaalde: ik denk er nog steeds zo over. Ik ben nog steeds van mening dat ik er 1 heb waarvan ik 99,9% zeker weet dat ie blijft en 1 waarvan ik het 99,9% denk te weten. Wat op zich een goeie zaak is.. Die vriendschappen zijn er inderdaad ruim 2 jaar later nog steeds en het ziet er nog steeds niet naar uit dat daar om wat voor reden dan ook een eind aan komen zal in de toekomst.

3 Thoughts on “Het bestaat wel

  1. These are the days of our lives…

    Kijk op de mooie momenten terug, en je bent een tevreden mens (En de minder mooie momenten, maken van jou een sterker mens

  2. Tsja….wat moet ik hierop zeggen.

    Er zijn vele definities en interpretaties over vrienden.

    Ik denk dat deze zo’n beetje de lading wel dekt :

    “Een vriend(in) is iemand die alles van je weet en toch van je houdt en die ook altijd raadt wanneer je hem/haar nodig hebt.”

    Don’t look back and remember the good times.

  3. Heel goed Huey, ut had er één van mij kunnen zijn.
    En…..BTW die streep komt nooit!

Roept u maar!

Post Navigation