Hello… (again)

Wanneer mensen (vaak ongevraagd ;-)) hun mening over mij geven is dat vaak, naast alle andere positieve en negatieve dingen, dat ik een sterke, zelfstandige vrouw ben, goed in staat om voor zichzelf op te komen .
Vaak heb ik me afgevraagd hoe dit beeld ontstaat/ontstaan is.

Sterk? Misschien… maar ook maar tot op zekere hoogte, sterk voor de buitenwereld waarschijnlijk wel maar van binnen regelmatig een "klein kind" en graag zou ik zo nu en dan nog thuis wonen en niet alle verantwoordelijkheden van een volwassene hebben.

Zelfstandig Ja.. duh! Als alleenstaande ouder heb je weinig keus. Hoeveel -door mij z̩̩r gewaarderdeРsteun ik ook krijg van mijn vader en moeder en vrienden, uiteindelijk moet ik het toch zelf doen.

In staat om voor mezelf op te komen? Altijd gedacht dat dat zo was, het is ook altijd zo geweest. Totdat er vanalles gebeurde in mijn leven waar ik (voor mijn gevoel) totaal geen grip meer op had, waar ik me voor schaamde. In de afgelopen anderhalf jaar ben ik lichamelijk maar vooral geestelijk mishandeld. Klinkt zwaar maar ik kan het niet op een andere manier vertellen.
Voor degenen die nu voorbeelden willen hebben: pech voor je. Dit is mijn log… deze post gaat over mijn leven, ik vertel wat ik wil/kan vertellen.
Degene die sensatie zoekt kijkt maar naar GTST ;-).

En dan zal ieder normaal denkend mens zeggen (net zoals ik altijd gedaan heb) pleur die goser eruit en kijk nooit meer om. Toch schijnt het zo niet te werken. Ik vraag mezelf nog steeds vaak af waarom ik het zover heb laten komen, het beste antwoord wat ik kan geven is "uit schuldgevoel". Uit schuldgevoel naar mijn kind (wat zonder vader zou opgroeien) en uit schuldgevoel naar de vader van mijn kind toe (die zijn dochter niet zou zien opgroeien).
Omdat degene waar het om gaat 95% van de tijd wél een aardige goser is.

Klinkt krom he? Toch werkt het zo (helaas), ik schijn niet de eerste te zijn die zo denkt en helaas zal ik ook de laatste niet zijn. De reden dat ik vorige week met mijn log stopte was voornamelijk het bovenstaande… er zit nog teveel in mijn hoofd waar ik mee bezig ben en mee bezig moet zijn. Het loggen is erg leuk, als ik daarmee bezig ben, of het nou lezen of schrijven is dan verzet ik mijn gedachten en dat is heerlijk maar ik ken mezelf.

Ik "verstop" me in het één zodat ik niet aan het andere hoef te denken, in dit geval was dat geen goeie zet. Ik moet hierover nadenken, ik moet hier verder mee komen anders blijf ik eeuwig in dit schuitje zitten. Toch nu "terug van weggeweest" niet omdat alle problemen opgelost zijn, ook niet in mijn hoofd. Wél omdat ik verder wil met mijn leven, weer naar mijn werk wil binnenkort (hoe dubbel dat ook is want eigenlijk wil ik op dit moment ook niets liever dan thuis bij mijn kinderen zijn), wel omdat ik weer gewoon Anne-Marie wil zijn.

Niet perfect… maar meer waard dan hetgeen ik de afgelopen tijd "gekregen" heb. En dan mag ik me zo nu en dan best ff "verstoppen" in mijn eigen logje!

0 Thoughts on “Hello… (again)

  1. WB maddy…

    ik heb al dat gedoe een beetje gemist geloof ik.. was je ineens kwijt

    maar ze is er weer… joechei.. en nu lief zijn hè?

  2. Ik ben (vrijwel) altijd lief toch??

    en trouwens: WAAR ZIT JIJ DAN???? Zo nu en dan ff een flut-gekopieerd-postje en that’s it

  3. Hee Maddie, welkom terug!

    Enne.. ik vind het knap dat je het op kan schrijven!

  4. Jippie!!!!!!!!!!!!

  5. Hum, die jippie was alleen omdat ik beetje blij ben dat je er weer bent, niet omdat ‘t zo’n vrolijk verhaal is…vind ‘t bijzonder knap dat je er zo mee omgaat, ben ervan overtuigd dat je ‘t allemaal weer op orde krijgt. Uhm, als je begrijpt wat ik bedoel…sterkte!

  6. Goed te zien dat je er weer bent en wat bovenstaande betreft… moet ik helaas zeggen dat ik precies weet wat je bedoelt, maar je bent goed bezig zo dus “vooral doorgaan”…

  7. Blij dat je er weer bent. Welkom terug.
    Ik vind het GROOTS als je over je moeilijke periodes ook schrijft. Misschien vinden andere mensen het dan ook veiliger om uit hun schulp te komen.

  8. Hi Madd, welkom terug! Hou je taai, hè?

  9. Heftig verhaal Madd, maar gewoon lekker blijven loggen! It sets your minds on other things.. believe me.. I know! Welcome back!

  10. Hoi Madd, Ik vroeg mij al af…wie is die madd waarover iedereen het heeft.. Maar nu beginnen de puzzelstukjes in elkaar te vallen. Wb dus madd ..je maakt hoop peopeltjes blij daarmee ..dus moet je goed gevoel geven…xcyah

  11. Goed dat je weer online bent. Geweldig dat je’t zo van je af kunt en durft schrijven.

  12. Welcome back Madd! Hoop dat loggen (je verhaal van je afschrijven) een beetje meewerkt aan het verwerken.

  13. Ik vind je ook dapper en zelfbewust. Zoals jij alles beschrijft komt het op mij heelduidelijk over, niet herkenbaar maar wel logisch, snap je? Anyway ik ben dat je er bent, Sissi houdt haar mondje dicht Enne, ik hoop dat je er allemaal uitkomt, maar volgens mij heb je alles duidelijk op papier waarom je de keuze’s hebt gemaakt, die je hebt gemaakt. Alleen zou je nu nog achter die keuze moeten staan, accepteer dat jij alleen maar het beste voor hebt geha met je kindje!! Dat vind ik erg dapper van je!

    Sorry als ik je beledig doordat ik (een 19jarige spuitelf) zo praat, maar ik bedoel het goed!

    Liefs Sissi

  14. Fijn dat je er weer bent!

  15. Even snel commenten: (heb haast, word op me gewacht)
    Leuk dat je er weer bent ! En dapper dat je dat verhaal zo neer hebt durven zetten.

  16. Blij dat je er weer bent!

    Heel veel sterkte! Ik heb dit nooit meegemaakt, maar wel bij mensen om me heen gezien… Hoe zij werden behandeld en toch hun “dader” bleven steunen… De schuld bij zichzelf zochten… “Ja, maar hij is lief voor de kinderen” (wat soms ook niet eens waar was…)… en inmiddels ging hun leven kapot…

    Ik hoop echt dat je in kan zien dat je de moeite waard bent, zoveel de moeite waard bent dat je best grenzen mag stellen… en mishandeling in welke vorm ligt ver voorbij een grens!

    Heel veel sterkte, vooral met het afrekenen met dat schuldgevoel! (is zoiets typisch vrouwelijk?)

  17. Blij dat je er weer bent en er zijn nogal wat reakties geweest op je vertrek in de positieve zin van het woord.
    Lastig dit soort situaties, je weet niet altijd of je nou links of rechts moet gaan.
    En voor deze keuze komt iedereen heel vaak in het leven.
    Wat echter wel belangrijk is dat JIJ achter de keuze staat.
    Kinderen worden groot, ook als ze door 1 ouder worden opgevoed.
    Beter stabiel door 1 dan “”vervelend”” door 2 ouders.

    Maar goed jij moet doen wat JIJ denkt dat het beste voor je is.

    Ik ben in ieder geval blij dat je weer een lichtpuntje hebt ontdekt.

  18. Als ik je andere weblogje lees, waarin je schreef dat (en hoe) hij langskwam, vind ik die 95% “aardige gozer” niet opwegen tegen die andere 5%…

    Sterkte!

Roept u maar!

Post Navigation