Hee Danny

Veel te laat dit natuurlijk. Dus om te beginnen: excuus. Ter mijner verdediging, je kent me een beetje, lichtelijk chaotisch zo nu en dan en dan willen er wel eens dingen bij inschieten. Ik had “wilde” plannen met je verjaardag, ik was van plan een “levensboek” voor je te maken. Je eerste 21 jaar in woord en beeld en ik was van plan een open brief aan je te schrijven. Door gebrek aan foto’s, je bent tenslotte van voor het digitale tijdperk én veel foto’s liggen bij je pa en ik was niet op tijd om ze te leen te vragen is dat er niet van gekomen. De “brief”, dat was iets waar ik ff voor moest kunnen gaan zitten. Rustig, met niemand om me heen om me af te leiden. Nou ja.. dan weet je het zelf ook al natuurlijk: zo vaak komt het hier in huis niet voor dat ik alleen beneden zit. Uiteindelijk blijven het allemaal “smoesjes” ik weet het. Ik had er tijd voor moeten maken maar ik beloof je bij deze dat het boek er komt en de brief: daar ben ik nu dan toch aan begonnen.

21 ben je nu. Meerderjarig en volwassen. Nog steeds mijn kind maar geen kind meer. De eerste van drie. Je was er eerder dan we hadden verwacht. We dachten, stoppen met de pil, paar maanden oefenen en dan zou ik vast wel in verwachting zijn. Het stoppen met de pil heb ik gedaan maar die paar maanden oefenen waren niet nodig want ik ben “nooit” meer ongesteld geworden. De uitgerekende datum was 4 mei en we wisten dat je niet later dan die datum geboren zou worden. Je had namelijk besloten om in een stuit te gaan liggen en was niet van plan nog terug te draaien. Het was dus of op 4 mei gehaald worden of voor die datum spontaan ter wereld komen.

Zaterdag 29 april 1989, de Koningin bezocht ter ere van Koninginnedag Oud-Beijerland, ik wilde nog gaan kijken maar dat was met die dikke buik geen succes dus heb dat jaar Koninginnedag voor de tv doorgebracht. ‘s Avonds nog een poging gedaan en dat lukte wel. Samen met je pa en je opa en oma hebben we een rondje dorp gedaan (ik een paar meter achter de rest aan waggelend want die waren schijnbaar vergeten dat ik met mijn 9-maanden buik niet zo heel snel meer liep). Om een uur of 11 liepen je pa en ik terug naar huis en hebben we aan het Spui nog naar het vuurwerk gekeken. Daarna ben ik in bed gerold. De volgende morgen moest je vader werken ik bleef nog even liggen maar om een uur of 9 braken mijn vliezen. Het verhaal van je geboorte ken je en ik  heb het hier ook al eens verteld dus daar zal ik je niet nog een keer mee vermoeien

Roept u maar!

Post Navigation