Eens moet de 1e keer zijn…

Maandagmorgen. Niet echt mijn favoriete moment van de week en dat de bussen nog steeds niet rijden maakt het er niet beter op maar de zon scheen, het nederlands elftal moest ‘s-avonds spelen en mijn vader was zo lief me naar Zuidplein te brengen zodat ik vanaf daar met de metro verder kon. Al met al best een goed begin van de week.

Dat goede begin werd echter al snel en zeer vakkundig om zeep geholpen. Doordat die zon scheen was ik namelijk mijn jas vergeten, doordat de bussen niet reden had ik mijn jas pas nodig op het moment dat ik op Zuidplein aankwam. Niet omdat ik die jas zo graag aan wilde maar omdat mijn OV-jaarkaart in mijn jaszak zit.

Om van Rotterdam terug naar Oud-Beijerland te rijden en dan weer naar Rotterdam was nou niet echt iets waar ik zin in had en zeer zeker mijn vader niet aan wilde doen. Gelukkig had mijn pa wél zijn chipkaart bij zich.
Nou heb ik in de bijna 23 jaar dat ik -met jaarabonnement- heen en weer naar Rotterdam reis misschien 5, of laat het 10 keer zijn, controle gehad en ik weet dat je je abonnement als je hem vergeten ben normaal gesproken achteraf mag komen laten zien maar om gezeur te voorkomen leek het me het verstandigst toch de kaart van mijn pa maar mee te nemen.

Je ziet hem natuurlijk al aankomen: Ik kreeg controle, gelijk toen ik het perron opliep. Terwijl ik de pas van mijn pa aan de controleur gaf legde ik hem het verhaal van de vergeten jas, de OV-jaarkaart die daar inzat en de geleende pas van mijn pa al uit.
De controleur begon echter gelijk zijn bonnenboekje te trekken "Dat wordt een bekeuring mevrouw". Ik was stomverbaasd, een bekeuring???

"Maar kan ik dan niet morgen mijn OV komen laten zien? Ik heb immers betaald, sterker nog: ik heb twee keer betaald, 1 x met mijn OV en 1 keer op de pas van mijn pa!!"

Meneer was echter onverbiddelijk. Nee, het was niet mogelijk om later mijn OV te komen laten zien, ik kreeg een prent van € 37,70 en eigenlijk moest ik hem dankbaar zijn want omdat ik mijn paspoort niet bij me had had hij me nog eens een extra bekeuring van € 50,00 mogen geven en me mogen laten afvoeren naar het politiebureau. Inmiddels had ik ‘m al zo hangen dat ik zoiets had van leef je uit, bel de politie en laat me naar het bureau meenemen maar zo ver ging meneer net niet.

Nadat hij mijn gegevens opgeschreven had kreeg ik een kaartje van hem waar hij een strookje afscheurde. Dat kaartje was mijn procesverbaal en vervoersbewijs voor een uur. So far voor een goed humeur op de maandagmorgen

Photobucket

Eenmaal in de metro las ik op de achterkant van het kaartje: "Wanneer het toonstrookje nog aanwezig is, bent u in de gelegenheid gesteld uw vervoersbewijs alsnog te tonen". Nu begreep ik pas waarom hij dat strookje van het kaartje afgescheurd had….

De lul!

One Thought on “Eens moet de 1e keer zijn…

  1. Wat een bureaucratische, gefrustreerde hufter!

Roept u maar!

Post Navigation