Au!

Het is het laatste wat door m’n hoofd schiet voor ik in slaap val en het eerste wanneer ik weer wakker wordt. De rest van de dag schiet het op de meest vreemde momenten weer in mijn gedachten en krimpt mijn hart samen.

Onbegrijpelijk misschien voor anderen, "het was toch maar een collega". Maar het was niet zomaar een collega hij was (en blijft hoop ik) een deel van mijn leven, hij gaat niet weg omdat hij weg wil maar omdat hij weg moet, hij gaat niet naar een andere afdeling maar verdwijnt definitief uit het gebouw.

Nooit meer "veel plezier vandaag", nooit meer "hmmmm… lekker. Roken.", "onacceptabel", "fijn dat je er was", "gaat het een beetje met je?", "hee vrouwtje achternaam….", functioneringsgesprekken van een uur die al na 10 minuten klaar hadden kunnen zijn, de slappe lach, het zingen, de -letterlijke- aai over mijn bol en de knuffel.

Ja, ik ga hem missen. Verschrikkelijk missen.

Au.

One Thought on “Au!

  1. “Het was maar een collega…”

    Soms staan we er niet bij stil dat de meesten van ons 8 uur p/dag, 5 dagen in de week met onze collegas moeten optrekken. Ze maken deel uit van je leven, of je het nou wil of niet! Mij zou het ook erg veel verdriet doen, om afscheid van zo’n collega te moeten nemen Madd!

    Na zoveel jaren van inzet…het is een “schande” dat dit moet gebeuren…

Roept u maar!

Post Navigation