25 juni 1988

25 jaar geleden.

Reden we in een oud barrel met gehaakte oranje jaren 70 gordijntjes ruim 800km.

Heb ik het nog nooit zo gezellig gehad op de snelweg en bij benzinepompen.

Zongen we de Sandwichspread en Domo-vla reclames tot we er schor van waren.

Stonden we ‘s-morgens voor 7-en als enige op een massale parkeerplaats.

Moesten we de tijd tot 15.30u zien te doden maar we hadden gelukkig nog een klein detail te regelen, dus kwamen we die tijd wel door.

Hebben we kilometers en kilometers door de stad gelopen.

Mochten we het casino niet in omdat we geen 21 waren.

Scoorden we rond het middaguur onze eerste.

Waren de Italianen reuze gezellig maar niet van plan ons te helpen.

Besloten we rond half 3 weer terug richting die parkeerplaats te gaan.

Rond 3-en waren we er bijna.. 3 van de 4 waren binnen.

Hebben zij-die-niet-genoemd-mag-worden en ik al onze charmes in de strijd gegooid, op onze knieën gelegen en verder bijna alles wat nodig was gedaan om bij een gehandicapte met een vrijkaart 4 uit 4 te krijgen.

Waren we al bijna van plan de handdoek in de ring te gooien (samen uit, samen thuis. Allemaal of geen van allen) toen we toch nog 4 uit 4 scoorden.

ƒ1.000,00 armer maar gelukkiger dan ooit gingen we ruim over 3-en door de hekken.

Hebben we eerst met z’n 4-en een potje staan janken.

Mochten we, ondanks het feit dat we 3 gewone en 1 eretribunekaart hadden, toch met z’n allen hetzelfde vak in.

Zag ik het allermooiste vrijwel volledig oranje stadion wat ik ooit gezien had

Werden we in het vak van links naar rechts gestuurd en gilde ex-man “Ich bekomme da so ein dikke Schwanz von” tegen de Polizist.

Heb ik nog nooit zo hard het volkslied meegezongen, nog nooit zo hard gegild en gevloekt. Nog nooit zo zeker geweten dat de penalty gestopt zou worden.

Heb ik 1 van de meest memorabele dagen van mijn leven gehad.

Zagen we het Nederlands Elftal Europees Kampioen worden.

Happy anniversary Yea HBaby!

Zaterdag 25 juni 1988. Time flies……

EK88

Roept u maar!

Post Navigation