12 juli, Dag 4

Dat je weet dat je moeder een pesthekel heeft aan bergen en een zo mogelijk nog grotere hekel aan in de bergen wandelen.

En dan zeg je: “we gaan morgen naar de watervalletjes”. Omdat watervallen meestal niet in een weiland liggen vroeg ik nog hoe ver het was. “Oh, valt mee. Kwartiertje ongeveer”.

Later hoor je hem tegen iemand zeggen “we gaan rond 11 weg en dan rond 1 uur thuis”. In al je onschuld denk je ok, das dan halfuurtje lopen en anderhalf uur bij het water.

En dan ga je. Lopen. Van 11 tot 3. Met zowaar een kwartiertje bij het watervalletje. TIEN kilometer berg op, berg af, klimmen, klauteren, enkels verzwikken, door beekje, trapje op, over bruggetje, trapje af.
Hijgend, puffend, steunend, kreunend en vloekend. De laatste drie in jezelf want die waren niet erg bevorderend voor Demi’s moraal.

Dankjewel Danny het was leuk. Maar geloof me, we doen het nooit nooit NOOIT meer!!

Btw: trots op jou Deem, je hebt het toch maar mooi volgehouden!

PicsArt_1436716529451 PicsArt_1436716678746

Roept u maar!

Post Navigation